نظرتون در مورد ای دی اس ال چیه؟

خوبه؟  

بده؟   

نظری نداری؟!چرا؟   

اول خودم نظرم رو میدم بعد شما هم بیاین و نظر بدین  

خوبه چون: همیشه کانکتی و هیچ کس هم نمیگه با تلفن کار دارم بسه،چه خبرته 

بده چون:همیشه کانکتی و وقت نمیکنی به کارای دیگت برسی  

حالا اگه امتحان داشته باشی بدتر 

بعد ممکنه سیستم مشکل پیدا کنه مجبور شی یکی دو ساعت پشت تلفن و سیستم تواما باشی تا مودم ری استارت شه!      

یه عیب دیگه هم داره که امروز فهمیدمدیگه نمیتونی تو دانشگاه تا هر وقت که دلت خواست پای سیستم بشینی چون میگن:تو مگه ای دی اس ال نداری؟برو خونتون  

پ.ن:همون طور که خودتون هم حدس زدین این مورد آخر فقط از بانو چویی ساختس

اما امروز، الان که ترم ۶ ام نمی دونم چرا هی داره غصم می شه که داره تموم می شه!   ه

راستش یه چیزیو تازه فهمیدم : دانشگامون هر چقدر هم خراب شده باشه بازم از خیلی از دانشگاها بهتره ، فضای سبزی داره که توی بهار آدم رو تو خودش غرق می کنه ! !!ا

آزادی هایی داره که توی هیچ دانشگاهی پیدا نمیشه! آدمای مشنگی داره که می شه کلی بهشون خندید و حال کرد! ( آخه کجای دنیا می تونی یکی مثل نوری پیدا کنی؟! )    ه

 تازه دانشگاه ما مثل آب خوردن می شه نمره گرفت! بر عکس مثل آب خوردن می شه با وجود کلی خر زدن افتاد!!      ه

از این ها هم که بگذریم یه سوال مهم :                          ه

آخه بر فرض که از این خراب شده هم راحت بشیم ،  آخه که چی؟؟ آخه بعدش چی؟ می خوایم چی کار کنیم ؟ کجای دنیا رو بگیریم؟      ه

پس فقط می تونم بگم فعلا نیمه پر لیوان رو ببینیم!  با دانشگامون حال کنیم ، اون رو یه بهشت کوچیک ببینیم وسط جهنم مامازند! با آدم هاش و استاداش و حتی مامازندی هایی که تیکه انداختن جزیی از غریزه شونه مهربون باشیم و حال کنیم!ا

 و من توی این بهشت کوچیک ،بهشت های کوچیک دیگه ای برا خودم ساختم : محوطه خوابگاه دختران ، سایت کامپیوتر با سرعت فوق العاده اینترنتش! کلاس شماره ۱۴ ، فواره دم کتابخونه، و از همه مهمتر: نیمکت پشت شمشادا !      ه

هر کی که تا حالا روی نیمکت پشت شمشادا ننشسته بدونه که نصف عمرش بر فناست! پس افتخار کنید که یک دانشجوی مامازندیی هستید! دانشجویان دانشگاه تهران هرگز این موهبت رو ندارند!ا  ا

شماها هم یکم راجع به جوخه تون بنویسین . فکر می کنید اگه یه دانشگاه دیگه قبول می شدین هیچ وقت می تونستین جوخه نشینی رو تجربه کنید؟؟!! !!ا

  آسمونی باشین

اوووووو چقدر خوابیدم! نزدیک ۲ هفته بود هر روز حتی جمعه ها هم صبح زود بیدار شده بودم! امروز حسابی تلافی کرده بودم  اا

دستم رو بردم سمت گوشیم تا روشنش کنم.... روشن که شد چند تا ویبره کرد... چند تا اس ام اس که بیچاره ها به در بسته خورده بودن!            ه

اولیو که خوندم میخکوب شدم :                           ه

مژده بدین! عملیات کشاورزی این هفته تعطیله! این اس ام اس رو به ۷ نفر که دوسشون دارن بفرستین!ا

اول فکر کردم سر کاریه اما آخه کسی که برام فرستاده بود کسی نبود که از این کارا بکنه! اس ام اس زدم ازش پرسیدم جریان چیه؟ تا وقتی که جوابش بیاد توی ذهنم برای چهارشنبه پنج شنبه برنامه ریزی می کردم! راستش اونقدر این هفته این تعطیلی برام خوب می شد که خدا می دونه! هم شنبه امتحان داشتم، هم کلی کار دیگه که ماتم گرفته بودم چه جوری انجامشون بدم! پیش خودم گفتم حتما باز پمپ سوخته، یا چون روز قبلش آبیاری کردیم گفتن نریم! ا

اما هر کار می کردم به عقلم جور در نمی اومد این تعطیلی خفن!     ا

توی افکار خودم غوطه ور بودم که دوباره اس ام اس اومد:          ه

شرمنده ، اطلاعیه تقلبی بوده! بچه ها زده بودن به دیوار!!ا

دیگه خودتون قیافه ی من رو تصور کنید! تازه خوب شد به ۷ نفر نفرستادم!!    ه

آخه بچه های خوب ابوریحانی ، شاید هدفتون خیر بوده اما یه اطلاعیه بزنین که به عقل هم جور در بیاد و دیگه اینقدر هم تابلو نباشه! مثلا اینکه بعد از ظهرش عملیت تعطیله، آخه اگه یه هفته نریم که همه چی خشک می شه خودمون بدبخت می شیم! ا

( البته بگذریم که من ساده هم باور کرده بودم!  ا   )

 آسمونی باشین

مدار زمین چند درجه تغییر کرده

به الناز گفتم می دونی چرا

چون تابالوگا از دفتر ریاست آموزش

 به دفتر ریاست دانشگاه نقل مکان کرده

ey baba man fekr kardam in veblogesh motemaddene mishe farsio enselisi ro ba ham ghati nevesht! ama alan ke be loge ghablim niga mikonam khodamam hichi nemifahmam!ll

kholaseye matlab inke mikhastam begam kelide "backspace" camputeri ke oon rooz bahash neveshtam gir kardo hame chi pak shod!ll

emroozam vase in engelisi mitypam ke in keyboardesh fonte farsi nadare!ll

aman az daste in computer haye daneshgah! har kodoom ye eybi daran!!ll

asemooni bashin

راستشو بخواین من دیروز یک پست جدید نوشتم با همه احساسم اما وقتی خواستم بذارم تو وب پاک شد.من هم به نشانه اعتراض تا وقتی فرصت پیدا کنم دوباره تایپش کنم چیزی نمینویسم.

فکر کنم کارکار این بانو چویه

خیلی خوشحالم که من رو هم در جمع نویسندگان این وبلاگ پذیرفتید.  ا

راستش من معمولا وبلاگ زیاد می نویسم ، اما اینجا نمی دونم راجع به چی باید بنویسم؟!

اما احتمالا خاطرات معمولا تکراری و خسته کننده ی دانشگاهمون یا به قول من "مهد کودک ابو !!!" رو می نویسم!!!!ا

.....

اااااااه....  هرچی نوشتم پاک شد!  امان از دست این کلید backspace  کامپیوتر های دانشگاه!  ا

 هر دفعه به خودم می گم قبل از log in شدن نیگا کن ببین backspace اش درسته یا نه؟ا

 آخرشم من سر این دکمه دق می کنم!ا

آسمونی باشینا